Over Spanje8 min de lectura

Niet bestaand retorisch interview met Raúl González Blanco (maart 2021)

· Por Cybele

Niet bestaand retorisch interview met Raúl González Blanco (maart 2021)

Raúl was dé voetballer waar tijdens mijn erasmustijd in Alicante in 2004 mijn oog op viel. Ik weet niet waarom maar ik vermoed dat het de schuld is van reclamecampagnes op tv of ad…

Raúl was dé voetballer waar tijdens mijn erasmustijd in Alicante in 2004 mijn oog op viel. Ik weet niet waarom maar ik vermoed dat het de schuld is van reclamecampagnes op tv of advertenties op straat waardoor ik werd geveld, niet omdat ik veel boeken las.

Het was januari, de week van blue monday en duidelijk de tijd van de grote schoonmaak en om ruimte te maken voor nieuwe dingen. Ik bracht mijn uitgelezen boeken naar de re-read-shop zodat andere mensen er profijt van konden hebben. Ik kon het niet laten om toch even langs de sectie sportboeken te lopen want je weet nooit wat je laat liggen en waar je je huis weer mee kunt vullen. Daar stond Raúl, met zijn beste beentje voor, klaar om meegenomen te worden naar een nieuw (t)huis.

Het boek “Raúl, El Futuro” gaat over de toekomst van Raúl, geschreven over de beginjaren van zijn voetbalcarrière, net na zijn debuut eind 1994. Het is een boek dat voor het eerst uitkwam in 1996; ondertussen heeft het boek dus waarschijnlijk al vele (t)huizen gehad. In 1996 (a long long time ago) was ik elf en dacht ik aan voetbal maar nog niet aan erasmus in Spanje.

Het boek bevat fragmenten uit het dagboek van Raúl, hoewel ik me afvraag hoe authentiek zoiets is? Zou dit letterlijk zijn wat hij met zijn vulpen op papier heeft gezet, ‘s avonds op zijn kamer voor het slapen gaan? Hij sliep met zijn oudere broer op de kamer dus die heeft hem dan vast wel eens voor mietje uitgemaakt :p Het dagboek zal vast 70% balbezit authentiek zijn maar ik kan me niet voorstellen dat Raúl een dagboek bijgehouden zou hebben, echt niet. Alhoewel een dagboek is iets dat in die tijd “in” was en op dit moment een nieuwe opmars lijkt me maken.

“Die tijd” van de dagboeken en het boek over de toekomst van Raúl begint op 7 juli 1992 wanneer hij voor de jeugdelftallen van Atlético Madrid speelt en 15 jaar oud is. De verhalen lopen tot maart 1996, wanneer hij in het eerste elftal speelt van Real Madrid en met Spanje naar de Olympische Spelen van Atlanta ‘96 en de Euro -18 jaar gaat.

Identificeren met voetballers

Raúl is Kreeft: huiselijke insteek, vaak sportief, omgeven door slechts enkele maar goede vrienden en een buitenland-interesse. In het begin van het boek sla ik google maps erop na om te zien uit welke buurt hij komt in Madrid. Het blijkt een buitenwijk in het zuiden van Madrid te zijn, San Cristóbal de los Ángeles , een arbeiderswijk zoals vele typische blokken huizen buiten het centrum van Madrid. Maar vast ook een buurt waar een gemoedelijke sfeer huist met een buurtsuper en typische bar waar de tv voetbal slaat op elk uur van de dag.

Zijn vader liet zijn dorp Medina del Campo achter om in Madrid een betere toekomst op te bouwen. Daar vond hij werk als elektricien aan de lichtinstallatie van het Bernabéu-stadion; onverklaarbare eigenaardigheden van het leven. De eigenaardigheid ik nog niet helemaal verklaar is waarom zoveel Spanjaarden die ten noorden van Madrid wonen en ten westen van Barcelona, fan zijn van El Athletic Bilbao…(por qué? vraag 2)

Een flat zonder tuin betekent dus verplicht hop de straat op en de ideale gelegenheid om voetballer te worden. Ik hoorde pas geleden in een podcast dat er tegenwoordig zo weinig voetbaltalenten geboren worden. Is het daarom ook dat de huidige meisjes en jongens die met noppen onder hun voeten worden geboren, op straat speelden zonder spelconsole? Ik zou de straat voor geen goud inleveren voor een console, brrr! Ik ben niet met voetbalbenen geboren en ook mijn kans op een sportcarrière is al wel verkeken. Grappig en slim feitje waar ik steeds aan moet denken: hij probeerde het huis groter te maken door met de bal tegen de muren te schoppen waardoor er steeds een stukje muur afbrokkelde. Intelligente jongen die Raúl.

Net zoals de buren in de flat van Raúl is niet iedereen fan van Raúl. Een fan (wiens naam ik niet ga noemen) van El Atlético zegt dat Raúl zes tenen heeft. Is dit omdat hij is overgelopen van het Calderón naar het Bernabéu en dus een “landverrader” is? Of omdat het stadion van Real groter was of aan de betere kant van de stad lag? Alle kritiek ter zijde. Wat me fascineert is dat hij kiest voor de club waar ze kenbaar maken meer in hem te willen investeren wat hem helpt om dichterbij zijn droom te komen. Hij stemt zijn keuze af op het doel dat hij voor zich heeft gesteld en waarvan hij voelt dat dit binnen bereik is. En wat is er erger: overstappen van Madrid naar Barcelona of wisselen tussen Atlético Madrid en Real? (vraag 3)

Wat ik waardeer is dat hij visualiseert wat hij wilde en overtuigd was van wat hij kon. Ook al kwalificeert hij zich voor overloper en werd hij kwaad op de trainer wanneer hij niet in de basis werd opgesteld, ik kan niets anders dan waarderen dat zo’n jong iemand zijn gevoel volgt en daar vol in gelooft. Is het arrogantie of een sterke intrinsieke motivatie vastberadenheid? (vraag 4)

Real Zaragoza in zijn gloriedagen (huil huil)

Zijn debuut vond plaats in Zaragoza op 29 oktober 1994. Na een vierurige busreis richting Zaragoza kwamen ze aan in de stad waar in die tijd Real Zaragoza zijn gloriedagen vierde. Het stadion van Zaragoza, de Romareda, ligt er nu verlaten bij. Het is de meest achtergebleven voetbaltempel van Spanje maar met een zeer rijke historie; hier werden in de jaren negentig duels uitgevochten op hoog niveau en met grote namen. Tegenwoordig speelt Real Zaragoza in de tweede divisie en brokkelt het stadion langzaam af. Real Zaragoza vecht nu vooral het duel uit om te overleven.

Ik heb het hotel waar ze die nacht in Zaragoza verbleven opgezocht. Het bleek een hotel te zijn in het centrum van Zaragoza waar ik regelmatig langs ben gelopen en waar ik van dacht “wat een chic hotel, ik vraag me af wie dit zouden reserveren”. Het antwoord is daar: Real & kornuiten. In tegenstelling tot het stadion heeft dit hotel de tand des tijds goed doorstaan.

Even terug naar die bussen: voetbalclubs verplaatsten zich in de jaren negentig naar Zaragoza, en ook naar andere stadions, per bus. Busreizen zijn in Spanje zeer gangbaar; nog steeds is het normaal om een vierurige busreis Zaragoza-Madrid te boeken die je ongeveer tien euro kost terwijl de trein je soms veertig euro kan kosten. Vooral naar Madrid is het een eersterangsbedrag. Barcelona is goedkoper terwijl de afstand en de reistijd ongeveer gelijk is aan de reis naar Madrid. Blijkbaar willen minder mensen naar Barcelona. Hoe zouden voetballers van Real Madrid nu richting Zaragoza reizen? Zet je je geld in op de bus, de ave (tgv) of het vliegtuig? Zou Willem Wever het Weten? (vraag 5)

Wat kan ik hiervan leren?

Wat het boekt me leert is dat Raúl duidelijke doelen nastreeft en hierin lichtelijk arrogant overkomt op degenen die zijn voetbalkwaliteiten niet goed kenden. Dat neemt hij voor lief. Dat hij aan de andere kant ook voor bescheidenheid kiest door een treinabonnement in te ruilen voor een modeste volkswagen golf, siert hem. Helaas geeft het boek ook aan dat dit aan toppers kan worden aanbevolen ten aanzien van het imago. Maar stel je voor, je tekent op je 17e een profcontract bij één van de grootste clubs van Spanje voor miljoenen peseta’s per jaar (500 peseta’s = 3 euro, dus 100 miljoen peseta’s = 600.000 euro), wat zou jij dan doen met zoveel poen? Zou dit bedrag na voetbalinflatiecorrectie dan net zoveel zijn als de 31 miljoen euro die Ronaldo verdient? (vraag 6)

Bescheidenheid siert de man. Is het iets dat is opgelegd door zijn zaakwaarnemer Fermín, is het iets dat hij vanuit zijn familie heeft meegekregen of is het een karaktertrek? Ik kan me voorstellen dat het voor zijn ouders schokkend moet zijn geweest om opeens te maken te krijgen met het bestuur van een miljoenenclub. Hoe zou zijn vader zich gevoeld hebben tijdens onderhandelingen? Zou die zich wel eens inferieur gevoeld hebben of vooral een gevoel van trots en eer bij zich hebben gedragen? Ik krijg het idee dat eerder verbazing de overhand had en dat ze het over zich heen lieten komen. Is dat dan een Gonzalez’ familiekwaliteit? (vraag 7)

Hoe is Raúl zijn Engels, Duits en Arabisch? (vraag 8)

De laatste jaren van zijn voetbalcarrière heeft hij in het buitenland doorgebracht (Duitsland, Qatar en New York). Dat verbaast me niet wanneer ik lees dat hij eerder een aanbod uit Italië afslaat en ervoor kiest om in Madrid te blijven. Iets waar hij tien jaar later wel gehoor aan geeft. De hamvraag is dus: hoe is Raúl zijn talenkennis? (vraag 8)

Ik bekijk een filmpje op youtube waarin zijn voetbalvriend Alvaro Benito tijdens een voetbalprogramma op tv over zijn talenkennis vertelt afscheid bij Real Madrid vertelt. Zijn haar werd daar echt te lang. Daar zwijgt Álvaro dan weer over. Ik weet nog dat tijdens onze erasmus in 2004 andere nederlandse meiden zijn matje afschuwelijk vonden. Maar ik keek natuurlijk door dat matje heen… Volgens de afgevaardigden in het tv-programma zou het afscheid van zijn voetbalcarrière te bescheiden zijn geweest voor een ster als Raúl. Maar misschien is dit ook wel kenmerkend en heel passend? Net zo kenmerkend als zijn matje 😉

Misschien ben ik er nu achter, na het lezen van het boek, en 25 jaar na het verschijnen van dit boek, waarom Raúl me fascineert. Zo zullen velen in Spanje door hem geraakt zijn en zal dit boek ook op vele boekenplanken te vinden zijn. Misschien kon je er destijds zelfs voor sparen bij het tankstation. Hij is beroemd over de hele wereld, de Contador van het spaanse voetbal.

Wat leert het boek? Zijn vastberadenheid, het eigen pad volgen en je omgeven door mensen die in je geloven, inspireert. Het in jezelf geloven en dat je iets kan bereiken, mits de ingrediënten talent + wilskracht aanwezig zijn in combinatie met karakter, het etaleren van gevoeligheid (in een dagboek) en frustratie (wanneer men níet in hem gelooft) + bescheidenheid maakt Raúl primera división . En wat nog? Dat Álvaro en Raúl twee voorbeelden zijn van heel knappe Spanjaarden. Dat ik nu alleen nog maar meer fan ben.

¿Quieres aplicar esto a tu negocio?

Cuéntame tu proyecto y veamos cómo los idiomas y la estrategia pueden ayudarte a llegar más lejos.

Escríbeme

Sigue leyendo